Als een kind het moeilijk heeft met het conflict: waar je op let en wanneer je hulp zoekt

Een scheiding van ouders is een grote verandering voor een kind, ook als het dat niet onder woorden kan brengen. Kinderen zeggen zelden ronduit dat ze het zwaar hebben. Ze laten het zien in hun gedrag en via hun lichaam. Jouw rustige aandacht telt hier het meest.

Slaap en lichaam

Spanning komt vaak 's nachts naar boven en uit zich in lichamelijke klachten. Let erop wanneer een verandering aanhoudt en zich blijft herhalen.

• Moeite met inslapen, nachtmerries, vaak wakker worden
• Buikpijn of hoofdpijn zonder duidelijke oorzaak
• Een veranderde eetlust of meer vermoeidheid dan normaal

School en concentratie

Een kind dat vol zit van wat er thuis gebeurt, heeft minder energie voor school en vrienden. Slechtere cijfers of tegenzin om naar school te gaan zijn geen luiheid, maar een signaal. Het helpt om rustig met de leerkracht te praten, zonder de school in het conflict met de andere ouder te trekken.

Zich terugtrekken en terugvallen

Sommige kinderen worden stil, mijden gesprekken en trekken zich terug van familie en vrienden. Bij jongere kinderen kan gedrag terugkeren dat ze al ontgroeid waren: bedplassen, duimzuigen, angst om van je gescheiden te zijn. Zo gaat een kind om met iets dat te groot voelt.

Boosheid en wisselende gevoelens

Een kind kan prikkelbaarder, sneller in tranen of sneller boos worden. Soms komt die boosheid recht op jou terecht, omdat het zich bij jou veilig voelt. Trek het je niet persoonlijk aan en geef de andere ouder geen schuld waar het kind bij is.

Wat je dagelijks kunt doen

Rust en regelmaat helpen het meest. Houd vaste routines aan, duidelijke bed- en eettijden en voorspelbare overgangen tussen de huizen. Benoem gevoelens eenvoudig: "Ik zie dat je verdrietig bent, en dat is oké." Stel je kind gerust dat beide ouders van hem of haar houden en dat niets hiervan zijn schuld is.

Wanneer je professionele hulp inschakelt

Een enkele moeilijke dag is normaal. Steun zoeken is verstandig als signalen weken aanhouden, sterker worden of het dagelijks leven belemmeren. Zoek meteen hulp als je kind zegt niet meer te willen leven, zichzelf pijn doet of zich helemaal afsluit. Praten met een hulpverlener is zorg, geen falen. OneReason kan een eerste stap zijn als je niet weet waar je moet beginnen.