Checklist voordat je een bericht verstuurt

Waarvoor een checklist

Een bericht dat je in alle spanning schrijft, kan als een opluchting voelen, maar levert vaak een nieuw probleem op. De checklist is er niet om je het zwijgen op te leggen. Hij helpt je alleen te versturen wat het belang van je kind echt dient.

1. Gaat het bericht over het kind?

Als de inhoud vooral gaat over wrok, afrekeningen, oude ruzies of een oordeel over de andere ouder, bewaar het dan als een privénotitie. Verstuur alleen het praktische: een datum, een document, informatie, een vraag, een toestemming, een instelling of een contact.

2. Klopt het met de documenten?

Ga na of er een gerechtelijke uitspraak, een schikking, een voorlopige maatregel, een contactverbod, een straatverbod of een beperking van de manier van communiceren bestaat. Als je het niet weet, improviseer dan niet. Schrijf de vraag op voor een advocaat of een punt voor gratis rechtshulp.

3. Wordt het kind niet als boodschapper gebruikt?

Schrap zinnen als: "zeg tegen mama", "geef het door aan papa", "vraag waarom", "zeg dat in de rechtbank". Een kind hoort geen informatie tussen volwassenen over te brengen en niet te hoeven kiezen voor een kant.

4. Is het bericht kort?

Een goed bericht heeft meestal drie delen: de kwestie, de vraag, een rustige termijn voor een antwoord. Leg niet het hele verhaal uit. Hoe meer emotionele achtergrond, hoe makkelijker je het concrete doel uit het oog verliest.

5. Heb je het oordeel over de andere ouder weggehaald?

In plaats van "je maakt het weer moeilijk" schrijf je "het contact dat gepland stond voor 18:00 uur is niet doorgegaan". In plaats van "je doet het kind pijn" schrijf je "laat me alsjeblieft weten of we een andere keer kunnen afspreken".

6. Kan dit morgen verstuurd worden?

Als het bericht niet dringend is, leg het dan een uur weg of tot de ochtend. Rust komt vaak pas na een pauze. Zo'n pauze beschermt wat je doet.

7. Heeft het bericht één doel?

Eén bericht moet één hoofddoel hebben. Als je daarin contact, school, geld, oud zeer, verwijten en een verzoek om een document door elkaar haalt, kan de ontvanger maar op een deel antwoorden, of helemaal niet. Splits de kwestie op in afzonderlijke, rustige stappen. Eerst wat voor het kind het dringendst is.

8. Laat je een spoor na zonder dreiging?

Je mag opschrijven waar je om vraagt en wanneer je een antwoord nodig hebt. Voeg geen dreigementen toe, geen voorspellingen van gevolgen en geen zinnen als "daar krijg je spijt van". Als de zaak een verdere juridische stap vereist, schrijf de vraag dan op voor een advocaat. Een bericht aan de andere ouder of een instelling hoort een rustig onderdeel van de tijdlijn te zijn.

9. Heb je gegevens weggehaald die niet nodig zijn?

Verstuur geen volledige documenten, nummers, adressen, gezondheidsgegevens of screenshots als een korte mededeling volstaat. De gegevens van een kind zijn gevoelig. Hoe minder overbodige gegevens in berichten rondgaan, hoe kleiner het risico dat ze op de verkeerde plek belanden.

De versie om te onthouden

De kwestie van het kind. Overeenstemming met het document. Geen oordelen. Geen kind als boodschapper. Eén concrete stap.